محيط كسالتآور مدرسه ميتواند زمينهاي براي اعتياد دانشآموزان باشد.
رويا نوري با بيان اين كه دوره نوجواني دورهاي پر آسيب و بحرانزاست، اظهار داشت: مرحله نوجواني، مرحلهاي گذرا و پر استرس است.
وي ادامه داد: دانشآموز در اين سن با هنجارهاي جديدي روبهرو شده و فشارهاي رواني و اجتماعي زيادي بر او وارد ميشود.
اين جامعهشناس با اشاره به اين كه نوجوانان در اين سن تلاش ميكنند تا رابطه خود را با جامعه افزايش دهند، اضافه كرد: خانواده بايد اين مرحله گذار را با آگاهي براي فرزند خود تسهيل بخشد.
نوري افزود: خانوادهها بايد آگاهيهاي لازم را نسبت به دوره بلوغ داشته باشند و خانوادهها نبايد بدون آگاهي بحرانهايي را براي نوجوان ايجاد كنند.
وي بيان داشت: آموزش و پرورش بايد براي از بين رفتن اعتياد ميان دانشآموزان راهكارهاي مناسبي را انتخاب كند.
اين جامعهشناس عنوان كرد: اگر رابطه ميان خانوادهها و اولياي مدرسه همسو باشد ميتوان براي رسيدن به هدف مشترك گام برداشت.
نوري گفت: ايجاد فضاي دوستداشتني در مدرسه براي دانشآموزان بسيار مهم است بنابراين محيط مدرسه نبايد محيطي كسالتآور باشد.
وي اظهار داشت: مدير در مدرسه بايد همبستگي را ميان دانشآموزان بالا ببرد و بچهها احساس تعلق به محيط مدرسه داشته باشند.
اين جامعهشناس تصريح كرد: بعد از خانواده، مدرسه نخستين منطقهاي است كه بايد فرآيند جامعهپذيري را براي دانشآموزان ايجاد كند.
نوري اضافه كرد: مدرسه بايد براي نوجواناني كه شرايط متفاوتي با ديگران دارند، برنامه خاصي را طراحي كند بنابراين مسئولان مدارس آگاه باشند كه با اخراج از مدرسه آسيبهاي جديدي را براي دانشآموز ايجاد خواهند كرد.
وي با بيان اين كه اخراج دانشآموز معتاد از مدرسه 2 تحليل دارد، ادامه داد: وجود دانشآموز مصرف كننده در مدرسه ميتواند آسيبي را به ديگر دانشآموزان وارد كند اما بايد اين طرز نگاه كنار گذاشته شود و تحليل دوم را درباره دانشآموز معتاد بررسي كرد.
اين جامعهشناس بيان داشت: اخراج دانشآموز معتاد از مدرسه به معناي پاك كردن صورت مسئله است بنابراين با اين روند نبايد آسيب ديگري را به او وارد كنيم.